Hondenschool Teamspirit
Jij en je hond... Samen !

Dogs 4 Fun

Zoals wel vaker, spreekt mijn baasje graag in mijn naam. Ook nu doet ze het weer.

Op zondag 22 mei was mijn baasje reeds vroeg wakker. Ik en mijn zus…

Ja, ik heb een zus, Mixie genaamd. Voor sommigen misschien onbekend. Ze is mijn grote zus, maar dan wel figuurlijk. Ze is ouder, maar ze is maar een poot groot. We hebben niet zo veel gelijkenissen, buiten misschien het koppig zijn.  Ze is al wat ouder, waardoor ze niet meer naar de hondenschool hoeft. Mixie is niet zo dapper als ik, waardoor ik het als grotere zus vaak voor haar opneem. Verder leven we samen zoals zussen.

Terug naar zondag. We moesten ’s morgens even naar buiten in de regen, maar nadien mochten we terug in onze mand. ‘Straks mogen jullie mee’ zei mijn baasje tegen ons. Ik vond het echt geen erg dat we thuis mochten blijven. Het was echt geen weer om een hond door te sturen.

Mijn baasje vertelde me achteraf dat ze even was gaan helpen bij de hondenschool Teamspirit. Tombola verkopen en het parcours voor de namiddag klaar zetten (details mocht ik nog niet weten).

Tegen de middag ongeveer kwam ze terug en deed andere kleren aan. Deze kleren mochten vuil worden en toen ze haar wandelschoenen aan deed, wist ik dat ik mee mocht. De schoenen herken je direct. Ze worden weinig geborsteld en worden niet in de kast gezet, omdat ze meestal te vuil zijn.

Ik kwam buiten en wou bijna terug binnen gaan, want het regende. Maar mijn baasje nam de autosleutel en dan vond ik het wel ok. Ik ben van nature redelijk nieuwsgierig en zeker als ik en mijn zus mee mogen.

Heel veel auto’s stonden er. Ik kende de locatie al, maar het zag er helemaal anders uit die dag. Er waren ‘veel’ honden. Meer honden dan op de hondenschool. Allemaal nieuwe gezichten en hondensnuiten.

Ik mocht als eerste uit de auto. Mixie mocht nog even wachten. Toen ik de wagen uit mocht, was de regen even over en merkte ik al snel bekende gezichten en hondensnuiten op. Brutus was er ook. Brutus is een kruising van een Deense Dog en Mastiff en nog maar een puppy. Een puppy die wel al 2 keer zo groot is dan mij. Hij was er samen met Tessa, de echte zus van mijn baasje.

Na onze enthousiaste kennismaking, is de leiband van Brutus reeds stuk gegaan. Gelukkig heeft mijn baasje bijna altijd aan alles gedacht en had ze een reserve mee.

Dan was het tijd om ons naar de start van het parcours te begeven. Ik was nog zo enthousiast van onze kennismaking, dat ik nog niet naar de eerste oefening gekeken had.

We dienden over een sprongetje te gaan, nadien onder een sprong, door een buis over een klein wipplankje en dan in zit voor te eindigen. En nadien samen met het baasje terug. Maar het baasje had de oefening niet goed voorgedaan, of ik was een beetje afgeleid. Maar ik had de buis vergeten, waardoor ik dus geen koekje kreeg.

Achteraf heb ik gehoord, dat ik niet de enige was, die daar fouten op gemaakt had. Die baasjes van ons hebben het niet goed uitgelegd en voor gedaan…

Vervolgens bestond oefening 2 eruit om op een tafel de standjes te doen. Je weet wel, zitten, liggen en rechtstaan. Maar om het moeilijk te maken, zaten de baasjes in een waggelende, schommel waardoor de signalen moeilijker te begrijpen waren. Gelukkig dat mijn baasje en ik soms telepathisch zijn en ik ze toch begrepen heb. Brutus die zotte, grote pup, had het gemakkelijker. Tessa bleef er net voor staan om de bevelen door te seinen en hij kreeg veel meer koekjes dan ik. Dus ik was toch wel een beetje jaloers.

De volgende oefening bestond eruit dat we onder en over touwen moesten. Dit was voor Brutus gemakkelijk aangezien alles op zijn hoogte stond.

Als volgende oefening volgde er iets speciaals. Het baasje liet me wachten en kroop op handen en voeten onder ‘iets’. Een soort net dat leek op bladeren van de bomen, een soort camouflagenet.En eens eronderuit, keek ze eronder door en riep ze ‘kom hier’. Omdat ik van het baasje er echt onderdoor moest, veranderde ze het bevel in ‘onder’ en deed ik voor het laatste stuk wat ik moest doen om een koekje te krijgen.

Dan volgde er een apport-oefening. Je weet wel, je baasje verstopt je speeltje en jij moet het zo snel mogelijk gaan halen en terugbrengen… Maar het werd dan moeilijk gemaakt doordat we onze weg door een doolhof moesten vinden. Aangezien ik dit graag doe, duurde het niet zo lang voor ik mijn speeltje gevonden had en was mijn baasje natuurlijk blij.

Dan volgde er een agilityparcours. Ik ben er zeker van dat Mixie, mijn kleine zus dit geweldig vond. Over sprongetjes, door een buis, door de band, langs de weave, nog enkele sprongetjes, over de wip en over de verte-sprong en dit allemaal in een snel tempo. Ik heb maar één foutje gemaakt aan de weave, maar dit was al snel vergeten door mijn baasje.

Aan de andere kant van de omheining stond dan de voorlaatste opdracht. Ik zag kegels, pluche beertjes en potjes staan. Het baasje zetten me aan de voet naast haar, liet me nog eens extra opletten. Ze kreeg een plateau in haar handen met bekertjes water. Ik denk dat ik niet mocht trekken zodat er niets zou vallen, dus ik heb dan maar geluisterd. We slalomde rondom alles wat er stond, dan stopte we, nam mijn baasje een flamingo houding aan (een been in de lucht) en nadat de plateau werd afgenomen kreeg ik een dikke beloning.

Regelmatig gaf mijn baasje tijdens het parcours mijn leiband even aan Kristof, de eigenaar van Brutus, zodat mijn baasje even kon helpen bij Brutus en Tessa. Maar eigenlijk was dit niet nodig. Met de nodige instructies hebben zij het gehele parcours afgelegd op hun eigen tempo en op hun eigen manier. En ik ben er zeker van dat zij er evenveel plezier aan hebben gehad, dan ik.

Bij de laatste oefening werd ik onderschat. We moesten een stukje vlees in een emmer water terug vinden. Baasje zei ‘ok’ en ik had het al. Spijtig dat we maar één keer mochten… Maar ik kreeg wel een extra beloning van mijn eigen baasje en dat maakte het ook goed.

Na mij mocht Mixie samen met Kelly en Bentley. En ook zij kwamen enthousiast terug. Mixie had alleen wat meer moeite met het vleesje. Ze maakt zichzelf niet graag nat. Ik had het graag in haar plaats gedaan.

Nadat zowel ik als Mixie het parcours hadden afgelegd, gingen de honden en de baasjes nog iets drinken en konden we samen bijpraten. Dan werd er nog een prijsuitreiking gehouden, eerst voor de wedstrijd-deelnemers en nadien voor de deelnemers van de Dog’s fun day. Iedereen kreeg een goodie bag, gesponserd door ’t Hoekske en All Dogfood Shop. De 5euro deelname was dit alles meer dan waard. Een leuke namiddag, gevuld met plezier, enthousiaste deelnemers en vooral enthousiaste medewerkers die dit alles waargemaakt hebben.

Het was echt een dog’s fun day. Ik heb ervan genoten en mijn baasje denkt er met een glimlach nog steeds aan terug.

Dank u, Teamspirit!

Prikbord

Agenda

Dogs4Fun

Op zondag 5 augustus op Manege Vijverstyn.

Zomersluiting

Laaste les zo 12 augustus, we starten opnieuw op do 6 september

Viering 10 jaar Teamspirit

Noteer alvast 29 september