www.hondenschoolteamspirit.be

Als honden van dezelfde roedel staken we met zijn drieën onze koppen eens samen:  ‘We hebben hier een schitterend leven gevuld met wandelingen, fietsen ,zwemmen, spelen en trainen. Dat verdient wel eens een bloemetje’. Dus we bedachten een plannetje! Eéntje waar onze bazen fier zouden op zijn, al was het maar omdat er teamspirit voor nodig was om het tot een goed einde te brengen.

Op een avond was het zover: baasjes waren voor een avondje uit. Dat ze een tijdje zouden wegblijven, wisten we wel zeker want buurman werd ingeschakeld om ons halverwege effe uit te laten. En tijd hadden we wel nodig om ons plannetje uit te voeren.

Dus we wachtten geduldig tot buurman passeerde (dank u Karel!) en deden braaf ons ding. Buurman weg, wij aan de slag. Moeilijkheid 1 in ons plannetje was de schuifdeur tussen de living en de trap. De oplossing zat ‘em in de teamspirit: de kleinste wriemelde zijn poot ertussen tot ikke er met mijn neus tussenkon en dan Deus met zijn hoofd. Als dat er tussen kan, kan alles ertussen! Wij naar boven! Daar stond een tweede schuifdeur ons plannetje in de weg maar geen nood, we wisten nu hoe het moest…

De timing klopte, we zaten nog steeds op schema, ons plannetje ging lukken…

Zoveel uurtjes later hoorden we de auto de oprit oprijden: ‘Snel jongens, naar beneden!’ Tegen dat de deur open ging, stonden wij met zijn drieën kwispelend aan de deur, met een grote smile op ons face.

’t Was een gat in de nacht, iedereen moe, pyjama ingedoken en zij naar boven klaar om hun bed in te duiken.

‘Sorry baasjes voor het zand, de hondenharen en het hondenaroma  maar SURPRISE… JULLIE BED IS HELEMAAL  VOORVERWARMD, hoofdkussens en al!’

Moet zalig zijn zo tijdens een ‘frisse’ lentenacht dus graag gedaan,

Miss Cruèl.

Met dank aan de rest van de roedel voor de hulp. Alleen had ik gans dat bed tot in de kleinste hoekjes niet voorverwarmd gekregen.