www.hondenschoolteamspirit.be

Na 2 jaar ten huize Vercalsteren-Bets heb ik het door: af en toe willen die baasjes eens niet sportief zijn en lassen ze een luie filmavond in. Superzalig!

Na een lange werkdag geraken ze eindelijk thuis, even uitlaten in de boomgaard, wij eten, zij eten, wandeling, een spelletje in de tuin, snel nog stofzuigen en dweilen want morgen komt er een stagiair mee dus moet het huis echt een beetje aan de kant,... ploffen ze eindelijk in de zetel: cinema-tijd!

Je kent dat wel hé, de eerste helft van de film dient alleen maar om af te tellen tot aan de reclameblok en dan actie: sanitaire stop én iets zoeken om te knabbelen!!! Terwijl zij de snoepkast in duiken, peddel ik door het kattenluikje naar buiten, graaf een bot op dat ik in een ver verleden een keertje weggestopt heb (wat een aroma, instant-kwijl verzekerd!), peddel met mijn snack én beslijkte poten terug naar binnen, de keuken door, de living door om me terug aan hun voeten te nestelen. Helemaal klaar voor deel II.  Effe denkt Deus dat ik mijn snack wil delen (’t is niet omdat die bazen zo gezellig samen in een zakske chips duiken dat ik...), Sipo komt van onder de zetel dan ook maar effe moeien... maar ik fluister tussen mijn tanden: Sssst, de film begint!!!

Gezellige avonden, zo allemaal knusjes bij elkaar, iets om te knabbelen, samen een filmpje kijken.

Ik snap alleen niet goed waarom die baasjes dan de volgende morgen zo knorrig zijn. Slechte film? Maag overhoop van teveel chips? Te weinig geslapen? Of zou het gaan om dat slijkspoor dat ze ontdekken tussen het kattenluikje, gans het huis door tot aan de zetel? Of het gat in de tuin dat nu meer opvalt dan gisterenavond laat? Of is het dat geweldig aroma van mijn snack dat half afgekauwd onder de zetel is blijven liggen en nu door gans het huis hangt?

Was dat vandaag dat die stagiair mee kwam????

Poot, Miss Cruèl